W dość krótkim odstÄ™pie czasowym pojawiÅ‚y siÄ™ produkcje, które tchnęły nowÄ… jakość w pozycje bazujÄ…ce na komiksach, daÅ‚y też nadziejÄ™ na to, iż czarna passa tzw. „egranizacji” minęła. X-Men Origins: Wolverine (Å›rednia ocen w sieci 79 procent, za GameRankings.com) oraz Batman: Arkham Asylum (92 procent) to gry, obok których fan Rosomaka i Gacka nie może przejść obojÄ™tnie. To też jedne z najlepszych produkcji bazujÄ…cych na komiksach (dzieÅ‚o studia Rocksteady zostaÅ‚o nawet wpisane do KsiÄ™gi Rekordów Guinnessa, jako najlepsza pozycja z superbohaterem w roli gÅ‚ównej). Co kryje siÄ™ za ich sukcesem? Siedem elementów:

1. Superbohater – wybór odpowiedniego kandydata, z którego zrobimy gÅ‚ównego bohatera, jest jednÄ… z najważniejszych decyzji. Idealnym herosem jest postać znana, kultowa, lubiana. Taka, jak wÅ‚aÅ›nie Wolverine, czy Batman. Nikt nie chciaÅ‚by siÄ™ przecież wcielić w Zenka z Kielc z kolorowÄ… pÅ‚achtÄ… na plecach, prawda?
2. Studio – wybór odpowiedniego dewelopera, jest równie ważny, co nominacja odpowiedniego superbohatera. Wysokiej jakoÅ›ci produkcjÄ™ może stworzyć tylko doÅ›wiadczona firma, a nie nieznane nikomu studio z Mozambiku. Raven Software i Rocksteady to idealni kandydaci – pierwszy z nich ma sporo pozycji znanych i udanych (w tym kilka egranizacji komiksów). Co prawda, druga z firm, twórcy Batmana, nie może pochwalić siÄ™ praktycznie niczym innym poza swym najnowszym dzieÅ‚em, ale dysponowaÅ‚a wsparciem ze strony Eidosu oraz utalentowanymi programistami.
3. Budżet – kolejny ważny element udanej gry. JeÅ›li twórcy dysponujÄ… sporym zapleczem finansowym, posiadajÄ… także wiÄ™ksze możliwoÅ›ci. X-Men Origins: Wolverine i Batman: Arkham Asylum od poczÄ…tku traktowane byÅ‚y jako produkcje wysokobudżetowe (nawet pozycja z Rosomakiem w roli gÅ‚ównej, która byÅ‚a tylko pobocznym projektem Raven). Poza tym, oba tytuÅ‚y nie byÅ‚y tworzone na tzw. „chybcika”, by tylko zdążyć do premiery filmu. ZaowocowaÅ‚o to grami niezwykle udanymi.
4. Styl rozgrywki – ważne jest, by rozgrywka byÅ‚a dostosowana do bohatera, którym kierujemy. Przecież nikt by nie chciaÅ‚, aby produkcja o Batmanie sprowadzaÅ‚a siÄ™ do czystej bitki, prawda? Ta zaÅ› idealnie pasuje do Rosomaka, dlatego też w przypadku X-Men Origins: Wolverine mamy do czynienia ze slasherem. Natomiast mroczny rycerz to gość, który wykorzystuje element zaskoczenia, atakujÄ…c z ukrycia. Wykorzystuje przy tym liczne gadżety, nie stroni także od bezpoÅ›redniej konfrontacji. Studio Rocksteady stanęło na wysokoÅ›ci zadania i wymieszaÅ‚o w idealnych proporcjach wszystkie te elementy – wirtualny Batman skrada siÄ™, posÅ‚uguje siÄ™ swymi wymyÅ›lnymi urzÄ…dzeniami, potrafi także nieźle przyÅ‚ożyć w razie potrzeby. Czego chcieć wiÄ™cej?
5. FabuÅ‚a – wiÄ™kszość egranizacji komiksów to gry na podstawie filmów z superbohaterami w rolach gÅ‚ównych. W zwiÄ…zku z tym historia opowiedziana w takich produkcjach rzadko kiedy wybija siÄ™ ponad przeciÄ™tność – jest to zwykÅ‚a kalka tego, co możemy zobaczyć w kinie. PozycjÄ…, która siÄ™ wyróżnia na tym polu jest X-Men Origins: Wolverine. Co prawda, wciąż mamy do czynienia z przeniesieniem filmu na ekrany monitorów i telewizorów, jednak fabuÅ‚a jest nieco poszerzona, że tak naprawdÄ™ wypada lepiej niż w kinowym pierwowzorze. Pod tym wzglÄ™dem jednak znacznie dalej poszÅ‚o studio Rocksteady z Batman: Arkham Asylum. Gra nie bazuje na żadnym obrazie, wiÄ™c twórcy mogli wykazać siÄ™ wiÄ™kszÄ… swobodÄ… twórczÄ…. I wyszÅ‚o im to bardzo dobrze.
6. Znane osobistoÅ›ci – wspóÅ‚praca ze znanymi ludźmi to klucz do sukcesu. Raven Software nawiÄ…zaÅ‚o wspóÅ‚pracÄ™ z Hugh Jackmanem, odtwórcÄ… roli Wolverine’a w filmach z X-Men. Jak nietrudno siÄ™ domyÅ›lić, w grze wcieliÅ‚ siÄ™ on oczywiÅ›cie w Rosomaka, co wyszÅ‚o mu bardzo dobrze. WpÅ‚ynęło to pozytywnie na odbiór caÅ‚oÅ›ci. W przypadku Batman: Arkham Asylum do wspóÅ‚pracy zaproszono wiÄ™cej osób. Za scenariusz odpowiedzialny jest bowiem nie kto inny, jak Paul Dini, autor serialu animowanego o mrocznym rycerzu. MaÅ‚o tego – gÅ‚ównym bohaterom użyczyli gÅ‚osu aktorzy znani ze wspomnianej telewizyjnej kreskówki: w Batmana wcieliÅ‚ siÄ™ Kevin Conroy, zwariowany Joker przemawiaÅ‚ gÅ‚osem Marka Hamilla, a Harley Quinn odegraÅ‚a Arleen Sorkin. Ich talent sprawiÅ‚, iż grajÄ…c w Batman: Arkham Asylum czujemy siÄ™, jakbyÅ›my oglÄ…dali kolejny odcinek serialu. Tym razem interaktywny.
7. Drobne szczegóÅ‚y – coÅ›, co tworzy odpowiedni klimat. Bez tego nie moglibyÅ›my poczuć siÄ™, jak krwiożerczy, bezlitosny Wolverine, czy rozsÄ…dny i opanowany Batman. W pierwszym przypadku tym czymÅ›, co sprawia, że wtapiamy siÄ™ w wirtualny Å›wiat wykreowany przez Raven, sÄ… niezwykle brutalne finishery. Czujemy, że we wÅ‚adaniu mamy prawdziwego Rosomaka, a nie jakieÅ› chucherko, które tylko wyglÄ…da, jak kultowy "X-Men". W przypadku produkcji studia Rocksteady, wyglÄ…da to troszkÄ™ inaczej. Tutaj mamy znacznie wiÄ™cej szczegóÅ‚ów, dopracowanych niemalże do perfekcji: od wspomnianych w poprzednim punkcie gÅ‚osach postaci, poprzez gamÄ™ znanych przeciwników Batmana, po indywidualne animacje po przegranej walce (gdy zginiemy w pojedynku z Banem, zobaczymy filmik nawiÄ…zujÄ…cy do komiksu, w którym mroczny rycerz rzeczywiÅ›cie zostaÅ‚ pokonany przez tego zmutowanego przestÄ™pcÄ™). Aż chce siÄ™ grać!

I oto caÅ‚y „przepis na sukces”. To najważniejsze elementy, które sprawiÅ‚y, że X-Men Origins: Wolverine i Batman: Arkham Asylum staÅ‚y siÄ™ udanymi produkcjami.