Alpha Protocol Å›ledzÄ™ już od dawna i caÅ‚y czas nie mogÄ™ zdecydować siÄ™, czy bÄ™dzie to gra naprawdÄ™ warta uwagi. ZaÅ‚ożenia gry sÄ… nastÄ™pujÄ…ce – bohater jest agentem CIA, który wpada na Å›lad pewnego spisku zawiÄ…zanego wokóÅ‚ pocisków dalekiego zasiÄ™gu. Rozgrywka przedstawia ten scenariusz w konwencji podobnej do Mass Effecta – akcjÄ™ widać z kamery zawieszonej domyÅ›lnie za ramieniem bohatera (można niÄ… swobodnie poruszać), a walki rozstrzygane sÄ… na drodze strzelanin (umożliwiajÄ…cych m.in. klejenie siÄ™ do osÅ‚on terenowych). Co ciekawe w pojedynkach nie ma żadnych oszustw, wynikajÄ…cych z zastosowania systemu RPG – atrybuty bohatera sprawiajÄ… tylko, że np. broÅ„ siÄ™ szybciej przeÅ‚adowuje, celownik ma mniejsze rozmiary, co pozwala bardziej precyzyjnie mierzyć itp. Zamiast czarów (jak w typowych grach RPG) bohater zdobywa pewne umiejÄ™tnoÅ›ci, które pozwalajÄ… np. korzystać z okresowego bullet-time’u. Każda z postaci opisana bÄ™dzie dziewiÄ™cioma atrybutami – bÄ™dÄ… to: skuteczność skradania siÄ™, wprawa w posÅ‚ugiwaniu siÄ™ urzÄ…dzeniami elektronicznymi, odporność, sztuki walki wrÄ™cz oraz umiejÄ™tnoÅ›ci posÅ‚ugiwania siÄ™ Å‚adunkami wybuchowymi, pistoletami, krótkÄ… broniÄ… maszynowÄ…, karabinami i strzelbami.

Fragment Alpha Protocol pokazany na E3 to misja rozgrywajÄ…ca siÄ™ na moskiewskiej stacji metra o nazwie Leningradski, zimÄ…. Bohater szuka tu pociÄ…gu ze skradzionymi rakietami, ale natrafia na porachunki lokalnej mafii. Nagle pojawia siÄ™ kobieta – najemnik – Å‚adna (mimo że Niemka). Ma wyeksponowany dekolt, na ramieniu plaster (antykoncepcyjny [a może po prostu rzuca palenie? :) - CormaC]) i przypomina raczej postać z gier Capcomu, niż z poważnego RPG-a. To wÅ‚aÅ›nie moje najwiÄ™ksze zastrzeżenie do Alpha Protocol – scenariusz gry stara siÄ™ poÅ‚Ä…czyć ważne kwestie wspóÅ‚czesnego Å›wiata z postaciami i sytuacjami, które bardziej pasowaÅ‚yby do szpiegowskiego komiksu dla nastolatków, co moim zdaniem niezbyt siÄ™ klei. 

Sama rozgrywka również mnie nie przekonaÅ‚a – sekwencje strzelanin sÄ… wyraźnie sÅ‚absze, niż starcia w prawdziwych shooterach (sÅ‚absze też niż w Mass Effect, o Mass Effect 2 nie wspominajÄ…c), za to elementy RPG zdajÄ… siÄ™ zbyt uproszczone i jakieÅ› takie niepoważne (np. pod koniec misji bohater postanawia obrócić siÄ™ przeciwko Niemce, co rozpoczyna walkÄ™ zakoÅ„czonÄ… headshotem i… animacjÄ…, w której okazuje siÄ™, że dziewczyna jest tylko lekko poturbowana, a caÅ‚Ä… strzelaninÄ™ potraktowaÅ‚a jako rodzaj flirtu). Pochwalić warto minigry – np. rozbrajanie zamków kodowych polega na wskazywaniu we wÅ‚aÅ›ciwej kolejnoÅ›ci Å›cieżek prowadzÄ…cych do bezpieczników na pÅ‚ytce drukowanej i wymaga sporej spostrzegawczoÅ›ci.