Jak mówi Hecker:

To więcej niż zbrodnia przeciwko naturze, że tak wielu niezależnych twórców jest zadowolonych stworzeniem kolejnej platformówki lub strzelanki - Człowieku, mógłbyś zrobić wszystko! Mógłbyś podążyć w dowolnym kierunku, nie masz żadnych przeszkód, a wybierasz strzelankę?! Naprawdę?!

Hecker stwierdził też, że ocenia gry bez względu na to, jak wielki sztab ludzi nad nimi pracuje.

W gruncie rzeczy nie rozróżniam. Nie uznaję "indyków" za bardziej niedbałych. Kijowa gra jest kijowa, a świetna gra pozostaje świetną. I nie obchodzi mnie, czy zrobiłeś ją we Flashu siedząc w sypialni, czy 400 osób stworzyło ją w Szanghaju.

Twórca systemu animacji Spore uzasadnił jednak, że nie zależy mu na innowacyjności samej w sobie.

Powinienem być ostrożny z używaniem słowa "innowacyjność" - można być innowacyjnym dla samego bycia i można podążać w kierunkach, które uważam za istotne. [...] Dla mnie są to głębia i siła emocji, którą rozumiem jako rzeczy mające [prawdziwe] znaczenie. Dla ludzi. Twoja mama nie gra wcale nie dlatego, że gry są zasadniczo głupie. Nie gra dlatego, że g... ją obchodzi zabijanie space marines. To właśnie jest głupie. 

Na końcu wywiadu Hecker przedstawił najważniejszy według niego problem w obecnym wyglądzie indie games.

Mentalność niezależnych jest obecnie bardziej oparta na modelu biznesowym, niż twórczym. Gier będących sztuką jest niewiele. Są ludzie podążający w różnych kierunkach, jednak jest też wiele klonów. "Indyki" nie mogą więc tak bardzo pluć na mainstream, gdy sami powielają wiele pomysłów.

Chris Hecker pracuje obecnie nad grą szpiegowską SpyParty. Jak prawdziwy "indyk", nie podaje daty premiery - będzie, kiedy będzie.

Rzeczywiście, czasem stwierdzenie "małe gry" bardziej pasuje do hitów z PlayStation Network czy Xbox Live Arcade, niż pojęcie "gier niezależnych". Ale kiedy i mnie nachodzi refleksja o nikłej kreatywności "indyków", odpalam The Path. Przechodzi.