Stuart Black

Cdaction.pl: Pracowałeś w Criterion Games nad grami wydawanymi przez Electronic Arts, pracowałeś dla Codemasters, a teraz... zatrudnia cię mało znana firma z Polski. Trudno uznać to za awans... czy może jednak tak?

Stuart Black: LOL :) Nie ma żadnych ograniczeÅ„, jeÅ›li chodzi o to, gdzie tworzone sÄ… wspaniaÅ‚e gry. Jak wspominaÅ‚eÅ›, pracowaÅ‚em z wieloma bardzo dobrymi developerami, od Bullfroga po Criterion, I to jest dla mnie miara moich umiejÄ™tnoÅ›ci. Nie jestem pewien, co miaÅ‚by znaczyć “awans”, o którym mówisz – dla mnie to tworzenie mocnych tytuÅ‚ów i oddziaÅ‚ywanie na graczy, wywoÅ‚ywanie w nich żywych emocji. Podczas rozmów z City Interactive byÅ‚em poruszony ich pasjÄ… i poÅ›wiÄ™ceniem tematyce gier, a także ich umiejÄ™tnoÅ›ciÄ… uczciwego, szczerego patrzenia na sukcesy i niedociÄ…gniÄ™cia ich gier. MyÅ›lÄ™, że patrzÄ…c na to, że zakupili licencjÄ™ na CryEngine 3 i rozszerzajÄ… swoje możliwoÅ›ci projektowe, jasno widać że podchodzÄ… bardzo poważnie do tematu branży gier i podnoszenia jakoÅ›ci swoich produkcji. Koniec koÅ„ców, chodzi po prostu o to, że im zależy. Mam nadziejÄ™, że pomogÄ™ im podnieść poprzeczkÄ™ i przyczyniÄ™ siÄ™ do tego, że City Interactive stanie siÄ™ markÄ…, która bÄ™dzie wyznaczaÅ‚a pewien poziom w jakoÅ›ci gier.

Co stało się w Codemasters z BodyCountem? Co możesz ujawnić zza kulis twojego rozstania z tą firmą, co nadaje się do druku i jest politycznie poprawne?

KrążyÅ‚o na ten temat wiele dziwnych i Å›miesznych plotek. Tak naprawdÄ™ jednak nie ma siÄ™ czym ekscytować. Nigdy o tym nie mówiÅ‚em, bo nie mam wiele do powiedzenia. Umowa zostaÅ‚a zÅ‚amana. Nikomu tak naprawdÄ™ nie zależaÅ‚o by jÄ… naprawić, wiÄ™c postanowiÅ‚em ruszyć do przodu.

Tego typu rzeczy zawsze rozwiÄ…zujÄ… siÄ™ same. Gdyby do tego nie doszÅ‚o, nie spotkaÅ‚bym ludzi z City, nie miaÅ‚bym okazji odwiedzić ich w piÄ™knym Rzeszowie, nigdy nie zrobiliby na mnie takiego wrażenia swoim entuzjazmem. Nie miaÅ‚bym też okazji korzystać z CryEngine 3. Który jest fantastyczny. Kiedy tworzysz grÄ™ od podstaw, nie masz możliwoÅ›ci dorobić siÄ™ takiego zestawu narzÄ™dzi. A to wpÅ‚ywa negatywnie na jakość twojej gry. [W City Interactive] od poczÄ…tku startujemy z technologiÄ… i narzÄ™dziami lepszymi, niż cokolwiek, co miaÅ‚em do dyspozycji, gdy robiÅ‚em swoje wczeÅ›niejsze gry.

Jak doszło do podpisania umowy z City Interactive?

Tak, jak zwykle. Mój agent, Simon Hope z agencji Aardvark, skontaktowaÅ‚ siÄ™ ze mnÄ…, pytajÄ…c, czy interesuje mnie rozmowa z City Interactive. OdbyÅ‚em kilka dobrych rozmów telefonicznych z Markiem TymiÅ„skim, szefem City, potem poleciaÅ‚em do Warszawy i spÄ™dziÅ‚em caÅ‚y dzieÅ„ z Markiem, MichaÅ‚em Sokolskim, szefem dziaÅ‚u produkcji i Marcinem KwaÅ›nicÄ…, dyrektorem sprzedaży. Szczerze mówili o swoich ambicjach i sÅ‚aboÅ›ciach. Duże wrażenie zrobiÅ‚o na mnie ich studio, wyszedÅ‚em z niego pod dużym wrażeniem. Potem wymienialiÅ›my siÄ™ e-mailami, parÄ™ razy rozmawialiÅ›my przez telefon. Oni polubili mnie, a ja ich. Dobrze do siebie pasujemy.

Zapewne jest za wczeÅ›nie by o tym mówić, ale może wyjawisz coÅ› na temat twojej gry dla City Interactive. Na jakim etapie siÄ™ obecnie znajduje? Ilu ludzi bÄ™dzie nad nim pracować? Czy mamy spodziewać siÄ™ jakichÅ› rewolucji? No i... dlaczego II wojna Å›wiatowa?

Gra jest na poczÄ…tku etapu produkcji, dlatego zastanawiamy siÄ™ na razie nad ramami scenariusza i najbardziej ogólnymi pomysÅ‚ami na rozgrywkÄ™. JesteÅ›my na tak wczesnym etapie, że nie ma nawet tytuÅ‚u. CaÅ‚y podstawowy zespóÅ‚ znajduje siÄ™ w Rzeszowie, wspiera go ekipa ze studia City Interactive w Warszawie. To oznacza, że bÄ™dÄ™ musiaÅ‚, niczym ping-pong, latać w tÄ™ i we w tÄ™, miÄ™dzy WarszawÄ… a Guildford (pod Londynem), gdzie buduje nowe studio projektowe.

Jasne, chcemy dać ludziom unikatowe i wciÄ…gajÄ…ce przeżycie, i tak – planujemy wziąć kilka schematów znanych z shooterów i postrzelić je w ramiÄ™, a potem kopnąć w tyÅ‚ek.

A dlaczego II wojna Å›wiatowa? To dobre pytanie. Ludziom wydaje siÄ™, że ten temat już siÄ™ wyczerpaÅ‚ w grach. Ale ja mówiÄ™ co innego: „Czy mogÄ™ dziÅ› pójść do sklepu i kupić grÄ™ o tej tematyce?”. OczywiÅ›cie, jest Call of Duty: World at War, ale nie chcÄ™ grać na Pacyfiku i bawić siÄ™ w wojenkÄ™ w dżungli. ChcÄ™ za to dobrać siÄ™ do tyÅ‚ków nazistowskich szumowin w Europie. Ale już nudzÄ… mnie te wszystkie przeróbki „Szeregowca Ryana” i „Kompanii Braci”. JeÅ›li usÅ‚yszÄ™ jeszcze jeden marsz na trÄ…bce, odgrywany w tle jakiegoÅ› ponurego menu, albo zobaczÄ™ jeszcze jeden karabin Thompsona, wsadzÄ™ pada w ekran telewizora. To co bÄ™dziemy starali siÄ™ zrobić, to przywoÅ‚ać ducha „Parszywej dwunastki”, „Tylko dla orÅ‚ów”, „DziaÅ‚ Navarone”, a nawet „BÄ™kartów wojny”. ChcÄ™ mieć twardych facetów wykonujÄ…cych trudnÄ… misjÄ™. Nie pamiÄ™tam, kiedy ostatni raz byÅ‚o to możliwe. Jeden z moich ulubionych filmów to „Å»elazny Krzyż” Sama Peckinpaha, koÅ„cówka tego filmu jest genialna, co prawda wymuszona przez okolicznoÅ›ci, ale genialna. To wÅ‚aÅ›nie chcemy osiÄ…gnąć, wiÄ™cej rock'n'rolla, wiÄ™cej strzelania na oÅ›lep z nadziejÄ…, że coÅ› trafisz, wiÄ™cej spowolnieÅ„ akcji i wiÄ™cej chwaÅ‚y. Wszystko to zawiniÄ™te w bardzo rozwojowÄ… meta-grÄ™, która bÄ™dzie unikalna dla gatunku.

Co takiego Stuart Black wniesie do City Interactive? Dlaczego to dobre posunięcie dla tej firmy?

Zawsze podkreÅ›laÅ‚em, że jest pewien specyficzny rodzaj strzelania, który lubiÄ™. ByÅ‚ on obecny w Blacku, i mam nadziejÄ™, że ci którzy grali w Bodycount, czuli to również. Chodzi o kontrolowany chaos, oskryptowany, ale w przemyÅ›lany, gÅ‚Ä™boki sposób. Wiele shooterów zamienia siÄ™ w chaos, kiedy tylko na ekranie pojawia siÄ™ wiÄ™cej, niż szeÅ›ciu przeciwników. Mam nadziejÄ™, że na tyle dojrzaÅ‚em jako projektant gier, że bÄ™dÄ™ w stanie przekazać ten styl strzelania, to doÅ›wiadczenie innym, rozwijajÄ…c przy tym talent ludzi z City Interactive, a także pomagajÄ…c im pogÅ‚Ä™biać i poprawiać wrażenia, jakie dajÄ… ich gry.

Wiem, że jesteÅ› obecnie w Polsce. Jak ci siÄ™ tutaj podoba? Co myÅ›lisz o kraju i ludziach, których spotkaÅ‚eÅ› do tej pory?

Zgadza siÄ™, w trakcie tej rozmowy jestem w Rzeszowie. PrzyleciaÅ‚em do Warszawy w poniedziaÅ‚ek, by zmierzyć siÄ™ z minusowymi temperaturami i Å›nieżycÄ…. Nie sÄ… to wiÄ™c najlepsze okolicznoÅ›ci, poza tym nie znam polskiego, ale ludzie których spotkaÅ‚em byli dla mnie bardzo mili i otwarci.

Rzeszów to piÄ™kne miasto. Rynek wyglÄ…da olÅ›niewajÄ…co z lampkami bożonarodzeniowymi i Å›niegiem, kocham ten widok. Macie dobre jedzenie, piwo i wspaniaÅ‚ych ludzi. Nawet mimo tego, że nie rozumiem, co mówiÄ… ludzie dookoÅ‚a mnie, urzeka mnie brzmienie waszego jÄ™zyka. Najbardziej lubiÄ™ niezadowolonych taksówkarzy, którzy caÅ‚a drogÄ™ spÄ™dzajÄ… na narzekaniu i wyklinaniu nie wiadomo kogo. SÅ‚owa i zdania zdajÄ… siÄ™ pÅ‚ynąć nieprzerwanym potokiem perkusyjnych brzmieÅ„.

Wizyta tutaj jest dla mnie ciekawa także ze wzglÄ™dów osobistych, bo moja babcia byÅ‚a PolkÄ…, ale przeniosÅ‚a siÄ™ do Niemiec, zanim siÄ™ urodziÅ‚em. JakaÅ› część mnie zawsze czuÅ‚a zwiÄ…zek z waszym krajem, dlatego cieszÄ™ siÄ™, że mam powód, by tu być.

Na kolejnej odsłonie - po angielsku. Żebyście nie zarzucali nam, że zmyśliliśmy to o babci z Polski...