Dziś swoją amerykańską i europejską premierę ma konsola PlayStation Vita. Od dłuższego czasu budzi kontrowersje – oczywiście to sprzęt z najwyższej półki, dający ogromne możliwości, ale też urządzenie drogie, a przecież pojawia się w momencie, w którym zasady w mobilnym graniu ustala Apple i producenci smartfonów. Jaka Vita jest naprawdę?

Czasami łapię się na tym, że reaguję w sposób odwrotny do napotkanej sytuacji. Informacja o śmierci Whitney Houston wywołała we mnie co najwyżej zaschnięcie oka (a może to niewyspanie?). Tymczasem na wieść o tym, że Drew Karpyshyn żyje i ma się świetnie, ale już poza branżą gier, spojrzałem na świat z niedowierzaniem.

World of Warplanes to nadlatująca powoli nowa gra twórców World of Tanks. Czym różni się od pierwszej produkcji Wargaming.net i  czego można się po niej spodziewać opowiada Alexander Zezulin, menadżer tego projektu.

Alan Wake dopiero kilka dni temu, w dwa lata po konsolowej premierze, trafił na PC. Niezaopatrzony w Xboksa Berlin skorzystał więc z okazji, by zapoznać się z tą produkcją i wrażenia miał diametralnie różne od Huta, który dawno temu wystawił 9/10 wersji oryginalnej. Postanowili więc zbić dwa punkty widzenia w jednym tekście.

Gry "artystyczne" opierają się na wywoływaniu określonych emocji i konkretnych uczuć, a nie dostarczaniu fascynującej rozgrywki i gigabajtów kozackich bosów do zabicia. Takie jest właśnie Dear Esther i nie byłbym sobą, gdybym się z nim nie zapoznał.

Walentynki można kochać, można ich nienawidzić. Można spędzać je samotnie, albo oglądając jakieś komedie romantyczne z drugą połówką. Można też przeznaczyć kilka godzin tego dnia na To the Moon - jedyną w swoim rodzaju grę o miłości. Piękną, a jednocześnie bardzo, bardzo smutną.

Co dały nam gry w ciągu całej swej historii od Ponga do Kingdoms of Amalur: Reckoning? Całe tony rozrywki, zachwycające oprawy i wiele znakomitych historii, w których swe role odgrywają ikoniczni bohaterowie. Co przez ten cały czas nam odbierano? Wyobraźnię.

Postal III przyszedł do mnie z notką od Mike’a Jareta z Running With Scissors. Uprzedził mnie, że jeżeli zgnoję jego grę w recenzji, to “przyleci do mojego kraju i obije mi twarz lol”. Rozumiecie więc, że nie mogę sobie na zbyt wiele pozwolić. 

Czasami cieszę się, że jako dzieciak nie zagrałem we wszystkie gry, które mnie interesowały i dzięki temu wciąż mam wiele do nadrobienia. Szczególnie cieszy mnie to, że zostawiłem sobie na później takie tytuły, jak Sanitarium. Tytuły, które zdecydowanie przerosłyby mnie w tamtych czasach. 

W ubiegłym tygodniu pojawiła się – na szczęście na razie niepotwierdzona – informacja, że nowy Xbox miałby posiadać bliżej niesprecyzowany system "antyużywkowy". Wywołało to szczerze oburzenie wśród graczy, a ja zastanawiam się, czy takim rozwiązaniem Microsoft nie strzeli sobie w stopę.

Starsze gry posiadają atut, na który nie mogą liczyć najnowsze produkcje – wartość sentymentalną. Wspomnienia to wartość dodana, która wzbogaca nasze ulubione hity z dawnych lat. Niestety, czasem okazuje się, że miłe skojarzenia z przeszłości nie wystarczą.

Dla naszych czytelników jesteśmy – przynajmniej mam taką nadzieję – fajną grupą pasjonatów, którzy siedzą już w swojej dziedzinie tak długo i poznali ją tak szeroko, że warto czasem poczytać, co mają do powiedzenia na temat nowych tytułów, nawet jeśli nie zawsze podziela się ich zdanie. Jednak dla wydawców... to już zupełnie inna sprawa. 

Zachwalanie swojego produktu ponad miarę jest wpisane w poetykę reklamy i nikogo dziś nie zaskakuje. Gorzej, gdy odbiorcy – w tym wypadku gracze – dobrze wiedzą, że prawda jest zgoła inna, a twórcy dalej idą w zaparte, myląc kibicowanie własnej grze ze zwyczajną arogancją. 

To było do przewidzenia – walka z kontrowersyjnymi ustawami mającymi ograniczyć wolność sieci nie została zakończona po odroczeniu głosowania w amerykańskim kongresie nad SOPA i PIPA. Ognisko sporu przeniosło się do Europy i koncentruje się na podobnej, ale europejskiej inicjatywie: ACTA. Pierwsza bitwa rozgrywa się w Polsce…