Na pewno zauważyliÅ›cie, że w klasycznych grach RPG czÄ™sto zwraca siÄ™ uwagÄ™ na postacie, których zachowanie w niewielkim stopniu zależy od gracza. Minsc i Boo oczarowali fanów Baldur’s Gate, miÅ‚oÅ›nicy Dragon Age wciąż tÄ™skniÄ… za Morrigan, a w ostatnich odsÅ‚onach The Elder Scrolls dużym poważaniem cieszÄ… siÄ™ Lucien Lachance i Cicero. Przypadek Gordona Freemana dowiódÅ‚ wprawdzie, że milczÄ…cy mężczyzna może wielu osobom przypaść do gustu, jednak nie sprawdziÅ‚o siÄ™ to w Portalach, gdzie GLaDOS i Wheatley wyparli Chell z pierwszego planu. WisienkÄ… na torcie sÄ… nagrody Video Game Awards, gdzie nominowani byli nie dwaj gÅ‚ówni, a dwaj poboczni bohaterowie. Ostatecznie wygraÅ‚ niebywale charyzmatyczny Joker z Batman: Arkham City, czyli nasz wróg. Dlaczego tak siÄ™ dzieje?

Na pewno wpÅ‚yw ma sam fakt interakcji. WcielajÄ…c siÄ™ w danÄ… postać i poznajÄ…c jej losy w trakcie caÅ‚ej rozgrywki, szybko siÄ™ do niej przyzwyczajamy i stajemy siÄ™ w pewnym sensie odporni na jej zachowania. Na tym tle inne osoby, którymi możemy wÅ‚adać w mniejszym stopniu – jak drużyna w serii Mass Effect – lub w żadnym, jak NPC, ubarwiajÄ… historiÄ™. DziÄ™ki temu, że kontakt z nimi jest przerywany, nie możemy siÄ™ nimi znudzić. Im mniej jest ich na ekranie, tym Å‚atwiejszy do osiÄ…gniÄ™cia i bardziej przejmujÄ…cy jest efekt zaskoczenia. GÅ‚ówni bohaterowie nie sÄ… w stanie nam tego zapewnić, ponieważ jesteÅ›my z nimi od samego poczÄ…tku i Å‚atwo odczytujemy ich wszelkie intencje. Skala interakcji, jakÄ… dajÄ… nam gry RPG, ukÅ‚ada postać wedÅ‚ug naszej myÅ›li. Sami decydujemy, gdzie iść i co powiedzieć - nie ma mowy o niespodziankach. Nawet kiedy mamy do czynienia z gÅ‚Ä™biej przemyÅ›lanym Geraltem lub Adamem Jensenem.

Bohaterowie z okÅ‚adek gier akcji wydajÄ… siÄ™ mniej obciążeni przewidywalnoÅ›ciÄ…. Wraz z rozwojem gier minęła moda na obsadzanie w gÅ‚ównych rolach postaci symbolicznych. Mario, Rayman, wczesny B.J. Blazkowicz, a nawet Kratos i Duke Nukem przestali wystarczać. Obecnie panuje trend na kreacjÄ™ kompletnych osobowoÅ›ci - postacie graczy posÅ‚ugujÄ… siÄ™ peÅ‚nym nazwiskiem, majÄ… swoje wÅ‚asne życie, ambicje, lÄ™ki i emocje. Za przykÅ‚ad mogÄ… tu posÅ‚użyć Assassin’s Creed, Prototype, Gears of War czy od biedy Bulletstorm. Prowadzimy Ezio i Marcusa Fenixa przez zróżnicowane etapy peÅ‚ne różnoÅ›ci, ale podczas filmowych przerywników schodzimy ze sceny i pozwalamy pokazać siÄ™ aktorom pierwszej kategorii. SkrzydÅ‚a rozwijajÄ… też gÅ‚ówni bohaterowie i bohaterki gier przygodowych - obudowani peÅ‚nym kolorytu charakterem, który jedynie podrzucamy, odklikujÄ…c kolejne zdania w oknie rozmowy. Guybrush, April - o was mowa! Dalej pomagamy w tworzeniu historii, ale nasza rola jako wodzirejów jest mniejsza. Nie majÄ…c dużego wpÅ‚ywu na dialogi, możemy bardziej intrygować siÄ™ rozwojem wÄ…tków fabularnych.

Nie powinniÅ›my siÄ™ temu dziwić, bo podobna sytuacja ma też miejsce w popularnych książkach i filmach. Paul Atryda w pierwszym tomie Diuny potrafiÅ‚ irytować, ale zyskiwaÅ‚ na wyrazistoÅ›ci dziÄ™ki rozdziaÅ‚om, w których byÅ‚ nieobecny. Cahir swojÄ… enigmatycznoÅ›ciÄ… potrafiÅ‚ wzbudzić wiÄ™cej emocji, niż Geralt goniÄ…cy wÅ‚asny cieÅ„. W filmowej trylogii WÅ‚adcy PierÅ›cieni Sam zostawiaÅ‚ w tyle Frodo na kilometry. UderzajÄ…c w bardziej familijny ton - nikt nie ma wÄ…tpliwoÅ›ci, że OsioÅ‚ i Kot ze Shreka oraz Król Julian z Madagaskaru pozamiatali wszystkie postaci dookoÅ‚a.

GÅ‚ówni bohaterowie muszÄ… zatem zmagać siÄ™ z klÄ…twÄ… przewidywalnoÅ›ci i ciÄ…gÅ‚ej obecnoÅ›ci. WyglÄ…da na to, że majÄ… marne szanse na wyjÅ›cie zwyciÄ™sko z tego starcia.

---

Wasze sympatie? Raczej gÅ‚ówni, czy poboczni bohaterowie? Których wiodÄ…cych herosów uważacie za postacie z wyrazem, a którzy sÄ… odskoczniÄ… i pomostem do innych, ciekawszych osobowoÅ›ci?