Magazyn

2/2012

1/2012

grudzień

2011

listopad

2011

październik

2011

wrzesień

2011

sierpień

2011

lipiec

2011

02/2012

132 strony, cena 15,99 zł, 2 x DVD9

W PRODUKCJI

Hitman: Rozgrzeszenie
South Park: The Game
Twisted Metal
Wargame: Zimna Wojna
Alan Wake's American Nightmare
Euro Truck Simulator
Yesterday
Game of Thrones
Jagged Alliance – Back in Action
Ghost Recon Future Soldier
Prototype 2
Starhawk
Mass Effect 3
I Am Alive
FIFA Street

TEMAT NUMERU

Jak zmieniał się świat
Sprzętowe podsumowanie roku 2011

SPRZĘT

AMD Radeon HD 7970
Sony Tablet S 16 GB
Asus Zenbook UX21E
Apple TV (2nd gen)
Media-Droid Engage HQ
Monitor dotykowy iiyama T2233MSC
Monitor Benq RL2240H
Monitor iiyama X2377HDS
Razer SWTOR Gaming Mouse
Razer Mamba Elite
Słuchawki Cresyn C415E Axe
Słuchawki Genius HS-400A
Słuchawki Razer SWTOR Gaming Headset
Słuchawki Thermaltake Tt eSPORTS Shock One

RECENZJE

Star Wars: The Old Republic
Trine 2
APB Reloaded
Take On Helicopters
Dragon Ball Z: Ultimate Tenkaichi
Battlefield 3: Powrót do Karkand
Policja Symulator
Hunter's Trophy
Earth Defense Force: Insect Armageddon
FlatOut 3

PUBLICYSTYKA

Gry Wiecznie Żywe: Icewind Dale 1 & 2
Gry Kontrowersyjne: Thrill Kill
Gra Roku 2011
Jak trollować w grach
Wszyscy robimy w marketingu
Gry są za krótkie?

INNE

Na Luzie
Action Redaction
Prenumerata
Zawartość płyt DVD

200 NUMERÓW CDA

Quiz dla hardkora
The best of 200
200 – komiks

Prince of Persia

„To jest kozacka gra” – tak już po 20 minutach zabawy wyraziłem w redakcji swoje zdanie na temat nowego Księcia. Przez kolejne dziesięć godzin nic nie zachwiało moim przekonaniem. Prince of Persia to produkcja wybitna. Ubi poszło z nowym Księciem w kierunku, który może na początku zrazić fanów poprzednich tytułów z serii i generalnie tych, którzy lubią siłować się z grą w pocie czoła, by potem poczuć dziką satysfakcję z pokonania przeciwnika lub jakiejś wymagającej sekwencji skoków i akrobatycznych sztuczek. Ten odrodzony, „zresetowany” Prince of Persia nie sprawia, że siedzisz na krawędzi fotela i z nerwowo zagryzionymi wargami miętosisz pada. Ta produkcja relaksuje. Jest w pewien sposób... nieśpieszna, choć akcja toczy się wartko. Kiedy już wejdziesz we właściwy rytm pokonywania przeszkód i walki (żadnego walenia w przyciski, bo tajemnicą jest właściwe wyczucie momentu), rozluźnisz się i dasz wciągnąć w fascynującą przygodę i świat tak zjawiskowy, tak piękny i niezwykły, że po prostu zapiera dech w piersi. Są tu pewne zgrzyty, dlatego we wstępie do tego tekstu użyłem słowa „wybitna”, a nie „idealna”. Zgodzę się z tym, że za pewne potknięcia należałoby kopnąć twórców PoP w tyłek, ale stworzyli tytuł tak magiczny w każdym aspekcie, że nie miałbym sumienia tego zrobić. CormaC

The Next Big Thing

W grze wcielamy się w dwójkę pałających do siebie nienawiścią dziennikarzy pewnej bulwarówki: początkującą reporterkę Liz Allaire oraz zajmującego się sportem Dana Murraya. Para głównych bohaterów zostaje wysłana (ona z radością, on niekoniecznie) na przyjęcie z okazji wręczenia corocznych nagród dla najlepszych potworów w branży filmowej. The Next Big Thing osadzony został w alternatywnej wersji lat 50. XX wieku, w czasach złotej ery amerykańskiego kina, kiedy monstra z ekranu żyją wśród zwykłych śmiertelników. Akcja rozpoczyna się w trakcie imprezy w rezydencji niejakiego FitzRandolpha, największego producenta horrorów w Hollywood. Liz właśnie wylewa swoje żale wlewającemu w siebie na parkingu poncz i unikającemu pracy Danowi, kiedy zauważa jedną z gwiazd, czerwonoskórego Wielkiego Alberta włamującego się do gabinetu FitzRandolpha. Świrnięta reporterka rusza za nim. A pisząc „świrnięta”, mam na myśli naprawdę zdrowo szurniętą. Trzymająca książki w lodówce, robiąca głupie miny i notorycznie przerywająca swoim rozmówcom wtrętami typu „zupa jarzynowa!” Liz jest najbardziej zwariowaną bohaterką przygodówki, z jaką miałem styczność od bardzo dawna. martin

newsów: 10

obrazków: 29

Więcej o grze

Supreme Commander: Forged Alliance

Supreme Commander to RTS dość specyficzny. Przede wszystkim dlatego, że w przeciwieństwie do wielu innych gier określanych tym mianem bardzo ważną rolę odgrywa w nim strategia. A dodatek zamiast tę formułę zmienić, kładzie na nią jeszcze większy nacisk. Mamy tylko sześć misji, ale każda z nich to parę godzin gry, a do tego można je przejść trzema stronami, co jest pewnym urozmaiceniem, mimo że za bardzo się one między sobą nie różnią. Do tego mamy lepszą niż w podstawce fabułę, z dającymi się lubić postaciami, które w formie „głów w okienku” całkiem sporo podczas misji gadają. Co jeszcze fajniejsze, część z nich znamy z podstawki, a na dodatek nie wszystkim dane będzie przeżyć, co jeszcze bardziej uatrakcyjnia grę. Al

newsów: 2

obrazków: 6

Więcej o grze